เอนทรีนี้เป็นส่วนหนึ่งของ
 
 
 
 
Timeline : 14 มีนาคม 2556
 
ตัวละครที่เกี่ยวข้อง : นิลกัณฐ์ (กัน), ไตรเนตร (เน็ต - OC)
 
 

เด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งมองดูท้องฟ้าในยามราตรีอยู่ที่ระเบียงบ้านของเขา สาเหตุที่เขามานั่งมองฟ้าทั้งที่ควรจะไปนอน ก็เพราะว่าวันพรุ่งนี้เป็นวัน ”สอบสัมภาษณ์” ของเขานั่นเอง เด็กหนุ่มได้แต่นั่งคิดว่าวันพรุ่งนี้เขาควรจะทำอย่างไรดี เพราะเขารู้ตัวดีว่าไม่ใช่คนที่พูดเก่ง ไม่สิ แม้แต่จะ “พูด” กับคนอื่นยังไม่กล้าเลย ยิ่งกับคนที่เพิ่งรู้จักกันครั้งแรกยิ่งไม่กล้าเข้าไปใหญ่

 

‘พรุ่งนี้... สอบสัมภาษณ์แล้ว... แล้วเรา...จะทำได้มั้ยนะ... คนที่ไม่กล้าพูดแบบเรา...’

 

ขณะที่เด็กหนุ่มกำลังอยู่ในภวังค์ ก็มีชายอีกคนเดินมาและเอามือตบไหล่ของผู้ที่กำลังนั่งอยู่ ทำให้ฝ่ายที่ถูกเรียกหันหน้ามา

“ไงกัน นอนไม่หลับหรอ” เน็ตถาม

“...” ฝ่ายที่ถูกถามไม่ตอบอะไร แต่พยักหน้าให้รู้ว่าตัวเองเป็นแบบที่อีกฝ่ายถาม

“ก็นะ พรุ่งนี้สอบสัมภาษณ์นี่นา จริง ๆ ตอนพี่สัมภาษณ์ก็เป็นแบบนี้แหละ แต่คิดมากไปก็เท่านั้นแหละ ผ่อนคลาย ๆ ด้อนท์โซซีเรียส” พี่ชายพูดพร้อมกับยิ้มให้น้องชาย เพื่อหวังให้น้องชายรู้สึกหายเครียดลงไปบ้าง แต่ดูเหมือนคำพูดเมื่อครู่จะไม่ช่วยอะไรเท่าไหร่ เขาจึงได้ตัดสินใจทำอะไรบางอย่าง

 

“กัน มาเล่นกีตาร์กับพี่ซักเพลงมั้ย” เน็ตถาม เขารู้ว่าน้องของเขารักดนตรีแค่ไหน จึงหวังจะใช้สิ่งนี้ช่วยให้น้องผ่อนคลายลงบ้าง

“...ครับ” กันตอบตกลงแล้วเดินไปหยิบกีตาร์โปร่งคู่ใจของเขา ในขณะที่เน็ตไปหยิบหนังสือคอร์ดกีตาร์ กันก็ปรับสายกีตาร์เพื่อเตรียมเล่น

 

 

“มาแล้ว ๆ อยากเล่นเพลงไหนล่ะ เลือกเลย ๆ ” เน็ตเดินเข้ามาพร้อมหนังสือคอร์ดกีตาร์ 2 – 3 เล่ม

“แล้วแต่พี่ครับ...” กันตอบ เพราะตอนนี้เขาก็ไม่มีเพลงไหนที่อยากเล่นเป็นพิเศษอยู่ในใจ อันที่จริงเขาก็ไม่มีปัญหากับเพลงไหนอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่แนวเฮฟวี่เมทัลละนะ

“แบบนี้อีกแล้วนะ แต่ก็สมเป็นนายละนะ” เน็ตหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยิ้มแล้วจึงค่อย ๆ เปิดหาเพลงในหนังสือ

“งั้นเอาเพลงนี้ละกันนะ เดี๋ยวพี่ร้องท่อนของผู้หญิงเอง กันร้องของผู้ชายนะ” กันพยักหน้าหลังจากที่เห็นเพลงที่พี่ของเขาเลือกให้ แล้วจึงเริ่มเล่นกีตาร์

 

 

ทรมานไปทั้งหัวใจทุกครั้งที่เราได้ชิดใกล้
แต่พูดความจริงไม่ได้ ได้แต่เก็บอยู่ข้างใน
ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่เธอจะรู้หัวใจ
ได้โปรดมองในตาฉัน มองที่ตรงนั้นเธอคงพอเข้าใจ
สิ่งที่เธอได้มองเห็น คนที่เธอเห็นช้ำไปทั้งใจ

อยากให้เธอได้ยิน
เสียงในหัวใจ ว่ามันรักเธอแค่ไหน
แต่ก็ไม่รู้ต้องทำยังไงให้เธอได้รับฟัง
อยากให้เธอได้ยินทุกความรู้สึก
ส่วนลึกในใจของฉัน ว่ารักเธอ
รักเธอคนเดียว แต่ฉันไม่รู้จะพูดอย่างไร

มันจะนานอีกสักเท่าไหร่
ที่ฉันต้องทนให้หัวใจ มันซ่อนบางคำไม่ได้
แค่เธอมาค้นใจ จะรู้ว่าเท่าไหร่ที่ฉันรักเธอ
ได้โปรดมองในตาฉัน มองที่ตรงนั้นเธอคงพอเข้าใจ
สิ่งที่เธอได้มองเห็น คนที่เธอเห็นคิดไปมากมาย

อยากให้เธอได้ยิน
เสียงในหัวใจว่ามันรักเธอแค่ไหน
แต่ก็ไม่รู้ต้องทำยังไงให้เธอได้รับฟัง
อยากให้เธอได้ยินทุกความรู้สึก
ส่วนลึกในใจของฉัน ว่ารักเธอ
รักเธอคนเดียว แต่ฉันไม่รู้จะพูดอย่างไร


อยากให้เธอได้ยิน
เสียงในหัวใจว่ามันรักเธอแค่ไหน
แต่ก็ไม่รู้ต้องทำยังไงให้เธอได้รับฟัง
อยากให้เธอได้ยินทุกความรู้สึก
ส่วนลึกในใจของฉัน ว่ารักเธอ
รักเธอคนเดียว แต่ฉันไม่รู้จะพูดอย่างไร

อยากให้เธอได้ยิน
เสียงในหัวใจว่ามันรักเธอแค่ไหน
แต่ก็ไม่รู้ต้องทำยังไงให้เธอได้รับฟัง
อยากให้เธอได้ยินทุกความรู้สึก
ส่วนลึกในใจของฉัน ว่ารักเธอ
รักเธอคนเดียว แต่ฉันไม่รู้จะพูดอย่างไร

 

 

“เป็นไงละ รู้สึกดีขึ้นหรือยังน้องพี่” เน็ตพูดพร้อมกับยีหัวกันเล่นหลังจากจบเพลง

“...ครับ ขอบคุณครับพี่” ใบหน้าของกันเปลี่ยนจากหน้านิ่งเป็นรอยยิ้มเล็ก ๆ แทน ในขณะที่รอยยิ้มบนใบหน้าของเน็ตเป็นรอยยิ้มกว้างจนเห็นฟัน

“จะขอบคุณไปทำไม เรื่องแค่นี้เอง”

 

 

 

“งั้นไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว มาต่ออีกซักเพลงละกันนะ”

 

 

 

ซึ่งแน่นอนว่านิลกัณฐ์ย่อมไม่ปฏิเสธอยู่แล้ว ทั้งคู่จึงร้องและเล่นต่อจนติดลม ถึงตีหนึ่งครึ่ง และเกือบจะต่อถึงตีสอง ถ้าเน็ตไม่ได้ดูนาฬิกาและบอกให้กันไปนอน ไม่งั้นน้องชายที่น่ารักของเขาคงสลบคาโรงเรียนแน่ ๆ

 

 

สรุป

- กันเครียดเรื่องสอบสัมภาษณ์วันพรุ่งนี้

- พี่เน็ตเห็นว่ากันเครียดเลยชวนเล่นกีตาร์

- เล่นเพลินจนถึงตีหนึ่งครึ่ง แล้วจึงแยกย้ายกันไปนอน (เล่นได้ทรหดมาก)

- เช้าวันต่อมาก็เลยยังงัวเงียอยู่

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------- 

จริง ๆ นี่เป็นฟิคสอบสัมภาษณ์ช่วงแรกที่ตัดทิ้งไปครับ เพราะไม่เกี่ยวกับการสัมภาษณ์เท่าไหร่ แต่เสียดายก็เลยเอามาปรับแต่งแล้วก็แต่งเพิ่มนิดหน่อยครับผม

จริง ๆ แล้วขี้เกียจเขียนดีบีเลยหาอย่างอื่นทำไปก่อนครับ //โดนผปค.คนอื่นรุมต่อย

Comment

Comment:

Tweet